Farewell from the shade of the tree of knowledge : ज्ञानवृक्षांच्या छायेतून निरोप: घाटनांद्रा शाळेचा भावपूर्ण सत्कार
बुलढाणा : जिल्ह्यातील घाटनांद्रा हे गाव आज एका वेगळ्याच भावनिक वातावरणात न्हाऊन निघाले होते. जिल्हा परिषद प्राथमिक शाळा, घाटनांद्रा, केंद्र दुधा, पंचायत समिती बुलढाणा येथील तीन ज्ञानवृक्षांना, पंढरीनाथ भुसारी सर, काशिनाथ दिंडे सर आणि सुरेंद्र मिसाळ सर यांना, आज शिव नंदगिरी बाबा यांच्या धारेश्वर संस्थान येथे एका भावपूर्ण निरोप समारंभात सन्मानित करण्यात आले. ही केवळ एक औपचारिक निरोपाची घटना नव्हती, तर अनेक वर्षांच्या समर्पित सेवेचा, विद्यार्थ्यांच्या आयुष्यात पेरलेल्या ज्ञानाचा आणि गावाशी जोडलेल्या अतूट नात्याचा तो एक हृदयस्पर्शी सोहळा होता.
या निरोप समारंभाचे आयोजन शाळा स्थापन समिती, ग्रामपंचायत घाटनांद्रा आणि समस्त ग्रामस्थांनी मिळून केले होते. हे आयोजन म्हणजे केवळ एक कार्यक्रम नव्हता, तर या तिन्ही शिक्षकांनी गावासाठी आणि येथील पिढ्यांसाठी केलेल्या योगदानाची ती एक कृतज्ञतापूर्वक पावती होती. धारेश्वर संस्थानचे पवित्र प्रांगण या प्रसंगी साक्षीदार बनले, जिथे गुरु-शिष्य परंपरेचा आणि समाजसेवेचा एक सुंदर संगम अनुभवता आला.
पंढरीनाथ भुसारी सर, काशिनाथ दिंडे सर आणि सुरेंद्र मिसाळ सर यांनी आपल्या अध्यापनातून केवळ पुस्तकी ज्ञान दिले नाही, तर विद्यार्थ्यांमध्ये नैतिक मूल्ये, सामाजिक जाणीव आणि उज्ज्वल भविष्याची स्वप्ने पेरली. त्यांच्या शिकवणीतून अनेक विद्यार्थी घडले, ज्यांनी आज विविध क्षेत्रांमध्ये आपले स्थान निर्माण केले आहे. त्यांच्या निस्वार्थ सेवेमुळे घाटनांद्रा शाळेने शैक्षणिक क्षेत्रात एक वेगळी ओळख निर्माण केली.
या समारंभात बोलताना, अनेक ग्रामस्थांनी आणि माजी विद्यार्थ्यांनी आपल्या भावनांना वाट मोकळी करून दिली. शिक्षकांनी दिलेल्या शिकवणीचे, त्यांच्या मार्गदर्शनाचे आणि त्यांनी केलेल्या संस्कारांचे स्मरण करून अनेकांचे डोळे पाणावले. शिक्षकांनी विद्यार्थ्यांच्या जीवनात पेरलेले ज्ञानाचे बीज कसे वटवृक्ष बनले, याचे अनेक किस्से यावेळी ऐकायला मिळाले. ग्रामपंचायत आणि शाळा समितीच्या वतीने तिन्ही शिक्षकांना शाल, श्रीफळ आणि सन्मानचिन्ह देऊन गौरवण्यात आले. हे सन्मानचिन्ह केवळ एक वस्तू नसून, ते त्यांच्या समर्पित सेवेचे आणि गावाशी असलेल्या त्यांच्या अतूट बंधाचे प्रतीक होते.
या प्रसंगी बोलताना, शिक्षकांनीही आपल्या भावना व्यक्त केल्या. घाटनांद्रा गावाशी आणि येथील विद्यार्थ्यांशी त्यांचे असलेले भावनिक नाते त्यांनी उलगडले. ही शाळा, हे गाव आणि येथील लोक त्यांच्यासाठी केवळ एक कार्यक्षेत्र नव्हते, तर ते त्यांचे दुसरे घर होते. निवृत्तीनंतरही या गावाशी त्यांचे नाते कायम राहील, अशी ग्वाही त्यांनी दिली.
हा निरोप समारंभ केवळ एका अध्यायाचा शेवट नव्हता, तर तो एका नव्या पर्वाचा आरंभ होता. भुसारी सर, दिंडे सर आणि मिसाळ सर यांनी घालून दिलेला आदर्श आणि त्यांनी पेटवलेली ज्ञानाची ज्योत पुढील पिढ्यांसाठी प्रेरणादायी ठरेल. घाटनांद्रा गाव आणि येथील शाळा त्यांच्या योगदानाला कधीही विसरणार नाही. त्यांच्या निवृत्तीनंतरही, त्यांच्या शिकवणीचा सुगंध या मातीत दरवळत राहील आणि त्यांच्या आठवणी कायम स्मरणात राहतील. हा निरोप समारंभ म्हणजे केवळ शिक्षकांना दिलेला निरोप नसून, तो एका ज्ञानयुगाचा गौरवशाली समारोप होता.
